Sanatorium pod Klepsydrą (1973)

Film jest opowieścią o młodym człowieku, Józefie. Podróżując pociągiem prowadzonym przez ślepego konduktora, Józef zostaje przezeń zbudzony i wyskakuje z zatrzymanego pociągu. Dociera do Sanatorium pod Klepsydrą, prowadzonego przez doktora Gotarda. Gotard pokazuje młodzieńcowi jego leżącego w łóżku, bliskiego śmierci Ojca, po czym informuje Józefa, iż „śmierć ojca nie doszła jeszcze do skutku, ta śmierć, która go w pańskiej ojczyźnie dosięgła”.

Józef wraca do swojego domu, gdzie spotyka się ze swoją Matką traktującą go jak małego chłopca. Próbuje podążyć śladem Ojca, lecz zamiast do jego pracowni położonej na strychu trafia do sklepu. Tam budzi śpiących subiektów, po czym w pokoju Adeli znajduje szpargał, który bierze za „święty oryginał”, umożliwiający mu powrót do wyobrażonej krainy dzieciństwa. Pod łóżkiem znajduje przejście, dzięki któremu odnajduje się w centrum rynku wymyślonego żydowskiego miasteczka. Tam odnajduje Ojca w pełni sił, ten jednak mówi mu, że odnaleziona przezeń Księga jest mitem. Józef nie dowierza Ojcu, po czym zagląda do markownika ze znaczkami siedzącego obok Rudolfa. Po rozmowie z niewidomym konduktorem podnosi z ziemi ogromnego motyla i przenosi się w czasoprzestrzeni pod mury ogrodu Bianki, będącej uosobieniem jego chłopięcych marzeń erotycznych. Wchodząc do wnętrza ogrodu, dostrzega najpierw matkę Bianki, po czym ją samą. Ta zaprasza go do środka.

W ogrodzie Józef odnajduje kolejną fantastyczną willę i schodzi po linie do jej wnętrza. Tam dostrzega nieruchome repliki postaci historycznych – manekiny cesarza Franciszka Józefa i jego brata Maksymiliana, a także wielu innych postaci XIX wieku. Na ich straży, jak również na straży oficjalnej wykładni historycznej, stoi tajemniczy Pan de Voss. Rozszyfrowawszy książęcy rodowód Bianki i demaskując manipulacje Pana de Voss, Józef musi uciekać. Bianka proponuje mu zaniechanie jego misji, jednak ten odmawia i wycofuje się z pokoju dziewczyny, po czym przenosi się w czasoprzestrzeni do sceny z ucztą szabatową. Wówczas dostrzega znieruchomiałe manekiny, które na jego rozkaz ożywają. Wraz z manekinami Józef udaje się w pogoń za Bianką i Panem de Voss, którzy odjeżdżają powozem. Kiedy orientuje się, że nie rozwiązał w istocie zagadki Bianki, dostrzega ją już odpływającą parowcem w asyście Rudolfa. Tymczasem Pan de Voss odbiera sobie życie, manekiny zaś się rozchodzą.

Z pokoju Bianki, ponownie pod łóżkiem, Józef przenosi się do magicznej ptaszarni Ojca i spostrzega go wśród kolorowych ptaków. Ojciec przekazuje mu mowę ptaków. Józef, udając się w dalszą podróż, spotyka się z Matką i wchodzi do sklepu. Tam zastaje ponownie zajętego handlem Ojca. Otwiera w sklepie przejście na rynek miasteczka, po czym uczestniczy w uczcie szabatowej i obrzędzie Hawdali. Zakończywszy swą drogę we śnie, Józef budzi się w sanatoryjnym łóżku Ojca. Przechodzi przez rynek miasteczka, który jest wypełniony grobami, dostrzega zniszczony sklep i ludzi uciekających ulicami, a jego Ojciec ostatecznie umiera.