Zielona granica (2023)

Film opowiada o kryzysie migracyjnym na granicy polsko-białoruskiej. W czterech częściach, noszących odrębne tytuły, przedstawia trzy perspektywy: uchodźców, Straży Granicznej i polskich aktywistów.

1. Europa. Pierwsza część filmu rozgrywa się w październiku 2021 roku. Samolotem tureckich linii lotniczych na Białoruś przylatuje grupa syryjskich uchodźców. Należy do niej Abu Bashir, który wraz z rodziną (ojcem, żoną Aminą, synem Nurem, córką Ghalią oraz niemowlęciem) ląduje w Mińsku z nadzieją, że autokar przewiezie ich przez granicę polsko-białoruską, a następnie do Szwecji, gdzie znajduje się już jego brat Wesam. Droga wiedzie przez przejście graniczne, gdzie towarzyszy im Afganka Leila, władająca językiem angielskim. Jednak na białoruskim przejściu granicznym, gdy rozlegają się strzały, przewoźnik zostawia ich na pastwę losu, a białoruska straż graniczna wyrzuca ich do lasu po stronie polskiej. Podczas tułaczki po Puszczy Białowieskiej zmagają się z deszczem, głodem i pragnieniem; wędrują po błocie. Leila dociera na pole, gdzie prosi miejscowego rolnika o żywność i wodę. Ten jednak zawiadamia Straż Graniczną, która wyłapuje uchodźców. Strażnicy chwilowo uspokajają imigrantów, dają im papierosy, ale po nadejściu posiłków odsyłają ich z powrotem pod granicę polsko-białoruską i siłą przenoszą na stronę Białorusi. Po stronie białoruskiej uchodźcy nie są traktowani lepiej; ojciec Bashira zostaje spałowany przez białoruską straż graniczną, a jego rodzina wraz z kolejnymi imigrantami brutalnie przepędzona przez zasieki w stronę polskiej granicy.

2. Strażnik. W związku z kryzysem migracyjnym trwa szkolenie w placówce Podlaskiego Oddziału Straży Granicznej, gdzie dowódca ostrzega strażników przed zagrożeniem ze strony uchodźców, których uznaje za „broń Putina i Łukaszenki” oraz „żywe pociski”. Jeden z uczestników szkolenia, Janek, otrzymuje telefon od ciężarnej żony, do której niebawem wraca. Ta w sklepie nawiązuje rozmowę z przypadkową nieznajomą, Julią, która prosi strażników, aby przepuścili ciężarną w kolejce.

3. Aktywiści. Do Puszczy Białowieskiej niebawem docierają aktywiści, którymi koordynuje działaczka pozarządowa Marta. Opatrują imigrantów poszkodowanych wskutek starć ze strażnikami granicznymi, dostarczają uchodźcom żywność i wodę oraz rozmawiają z nimi. Aktywiści nagrywają imigrantów, z których część opowiada o konieczności ucieczki przed afgańskimi talibami oraz siłami tzw. Państwa Islamskiego. Aktywiści zapewniają tłumacza przysięgłego. Po jedną z ciężarnych imigrantek, pobitą wcześniej przez Białorusinów, zostaje wezwana karetka, ale wraz z nią przybywają strażnicy, którzy nocą ponownie pakują uchodźców do ciężarówek i przewożą ich z powrotem na Białoruś – mimo starań aktywistów. Za dnia strażnicy urządzają imprezę zakrapianą alkoholem.

4. Julia. W drodze samochodem do domu psycholożka Julia, początkowo neutralna wobec aktualnych wydarzeń, zostaje zatrzymana przez strażników i ukarana mandatem.