Miś (1981)

Ryszard Ochódzki (zwany Misiem) jest prezesem klubu sportowego „Tęcza”, który na boku prowadzi lewe interesy, w tym planuje wyłudzenie publicznych pieniędzy przeznaczonych na budowę monstrualnego drewniano-słomianego misia odpowiadającego „żywotnym potrzebom naszego społeczeństwa”. Podczas wyjazdu za granicę zostaje zatrzymany, ponieważ z jego paszportu wyrwano kilka kartek. Ochódzki podejrzewa o to byłą żonę Irenę, która chce opóźnić jego wyjazd i dotrzeć do Londynu przed nim. Byli małżonkowie założyli bowiem przed laty konto w jednym z londyńskich banków, a rozstanie zmusiło ich do podziału posiadanych dóbr. Żadne z nich nie chce jednak dzielić się zdeponowanymi pieniędzmi z drugą stroną.

Ochódzki przy pomocy zaprzyjaźnionego kierownika produkcji Hochwandera szuka sobowtóra, z którego paszportem będzie mógł wyjechać do Londynu. Odnajduje go w osobie węglarza Stanisława Palucha, nieświadomego intrygi. Aby zdobyć paszport, Ochódzki aranżuje znajomość Palucha z prostoduszną kochanką Hochwandera, „przejętą” przez Ryszarda, Aleksandrą Kozeł. Aleksandra wylewa na Palucha szampon przyśpieszający wypadanie włosów, aby upodobnił się do łysego Ochódzkiego. Następnie Aleksandra zabiera Palucha do Teatru Dwójkąt, gdzie podczas przedstawienia traci on włosy. W biurze paszportowym odbywa się jarmarczna uroczystość wręczenia paszportu. Wkrótce potem Aleksandra, dosypawszy do napoju środek usypiający, pozbawia Palucha przytomności.

Zdobywszy od Aleksandry paszport Palucha, Ochódzki wyrusza do Londynu. W samolocie dostrzega Irenę z którą wdaje się w pogawędkę. Korzystając z chwili jej nieuwagi, niszczy jej paszport w ten sam sposób, w jaki uczyniła to była żona. W rezultacie Irena nie może opuścić lotniska ani podjąć pieniędzy z banku. Ochódzki opróżnia konto, przenosi pieniądze do innego banku i wraca do Polski.

W gliniance nad zamarzniętym jeziorem stary węglarz Tłoczyński tłumaczy ojcu dziewczynki, dlaczego nie powinien on nazywać swojego dziecka Tradycją. Tymczasem ze śmigłowca zrzucona zostaje olbrzymia kukła misia, przeznaczona na straty. Miś ląduje w jeziorze, ochlapując węglarzy, podczas gdy kobieta śpiewa dziecku pastorałkę „tchnącą optymizmem”.